Pierwszą grupę stanowią beneficjenci: przedsiębiorcy, fundacje, organizacje pozarządowe (NGO), samorządy – jako instytucje, które prowadzą projekty pożytku społecznego.

Projektodawcy (beneficjenci, wspomniane instytucje) mogą rozliczyć część kosztów działalności i zakupić sprzęt niezbędny dla realizacji przedsięwzięć, który po zakończeniu jego realizacji, pozostaje własnością beneficjenta. Wystarczy napisać spełniający odpowiednie kryteria projekt, złożyć we właściwej instytucji w czasie naboru wniosków i czekać na pojawienie się listy rankingowej.

Nie jest to może aż tak łatwe, ponieważ wymagania odnośnie planowanych przedsięwzięć i wnioskodawców, a także sama ich liczba z roku na rok rosną, ale wystarczy potencjał, samozaparcie i dobre rozeznanie w temacie (warto pomyśleć o profesjonalnym doradztwie), a sukces zapuka do drzwi.

Drugą grupę stanowią uczestnicy projektów, czyli wielki kapitał ludzki, który jest przyczyną całego tego zamieszania. Z projektów czerpać może każdy – pod warunkiem, że spełnia specyficzne kryteria grupy docelowej, a te są wszelakie, innymi słowy: dla każdego coś dobrego. Udział w przedsięwzięciach tego typu jest bezpłatny dla osób prywatnych pod warunkiem, że podpiszą umowę uczestnictwa w projekcie szkoleniowo-doradczym lub umowę wsparcia o innym charakterze. 

Polecamy: Zarządzanie dotacjami unijnymi w Polsce

Korzystać mogą także przedsiębiorcy, którzy chcą np. przeszkolić pracowników lub skorzystać z doradztwa, muszą jednak ponieść opłatę w wysokości 40, 30 lub 20 proc. wartości wsparcia (odpowiednio dla małych, średnich i dużych przedsiębiorstw).